Portrety

Model A

1 2
4 3
6 5
7 8

Dostojewski, Humanista

Etyko-intuicyjny introwertyk
(racjonalny)
INFj

© Igor Weisband, "Robocze materiały", 1985.
© Tłumaczenie: Sergiusz Bojko, 2006.
© Portrety: Katarzyna Fiłatowa, 1996 - 2001.

Cichy wewnętrzny świat, niepozorne morze uczuć. Nie potrzebne mu są dowody miłości. I bez słów widzi, kto, kogo i jak lubi, kto komu jest potrzebny. Najcenniejszą jego cechą jest zdolność przystosowania się do innego człowiekа. Potrafi współczuć, zdjąć emocjonalne naprężenie, zaspokoić.

Z reguły - to cichy, przyjazny człowiek, który w towarzystwie częściej milczy i obserwuje, natomiast wśród bliskich znajomych - odwrotnie, nie można go nazwać zbyt nieśmiałym. Świetnie widzi stosunek do siebie innych, i wie, jak ten stosunek można polepszyć. Swemu rozumieniu etycznych norm dąży podporządkować innych ludzi. Natomiast swoich emocji nigdy nie narzuca, а „towarzyszy” emocjom innego. Demonstruje swoiste emocyjne zamieranie. Chce być jakby "kompresem", który inni mogą przykładać do swoich ran.

Jeśli go proszą coś zrobić, nie może odmówić. Dlatego jego często eksploatują. Potrzebny mu jest dual, podporządkowując któremu, można odgrodzić się od zbędnego. W relacjach z ludźmi ogranicza się pewną grupą osób, natomiast w obiektywnym świecie interesuje go absolutnie wszystko: całkowita wszystkożerność na poziomie jego intelektu i zdolności. Nie jest zdatny оcenić jakości swojej pracy i straconego czasu. Nie może zorientować się, co jest drobiazgiem, а co jest ważne. Wie, co można robić, ale nie wie, co trzeba robić. Nie może nie pracować, kiedy wszyscy pracują, i kontynuuje prace, kiedy wszyscy już nie pracują. Bardzo nie lubi, kiedy przy jednej nieskończonej pracy polecają inną.

Krytyczny do swojej powierzchowności, woli, energii. Boleśnie znosi ich dezaprobatę. Komplementy na ten temat nie pojmuje jak dwuznaczność tylko jeśli one powiedziane sam na sam, w delikatnej formie, bez podkreślenia. Potrzebuje małomównego albo niegłośnego uznania. Nie pozwola sobie być niechlujnym.

Sprawa jest najlepszą troską. Przyjemne emocje partner zabezpiecza mu swoją rozsądnością, logiką, wymagającym stosunkiem, zdolnością do obrony. Trzeba tylko nie spóźniać się na spotkania, dotrzymywać się swoich obiecanek, być grzecznym, troskliwym. Więcej żadnych dowodów miłości albo gadania о niej nie trzeba. Jeśli najbardziej rozumny partner przedstawia swoje opinie w formie rozważań, а nie w formie krótkich, kategorycznych sformułowań, to obok z nim Humanista czuje się trwale niezadowolonym i nieszczęśliwym. Główne jego wymaganie do partnera - wierność. Zdrady nie przebacza.

Twój dual (psychologicznie komplementarny typ): Dyrektor (logiko-sensoryczny ekstrawertyk).

Jeżeli ta charakterystyka jest Ciebie nieodpowiadająca – spróbuj odnaleźć siebie wśród sąsiednich typów:

W porównaniu z tym typem jestem bardziej gospodarny, bardziej zazdrosny, mniej skłonny "zagłębiać się w sobie"

ISFj

Staram się postępować sprawiedliwie w stosunku do ludzi, ale mnie mogą uważać zbyt oschłym i suchym

INTj

Jestem bardziej komunikatywny; dla mnie łatwiej trwale kłócić się, niż być samotnym

ENFj

Jeśli ja nie będę trwale zmieniać sytuacji dokoła siebie, to umrę od nudy

ENFp

Łatwiej mi jest dzielić się z otaczającymi swoimi problemami, rządzić ich nastrojem

INFp

Lubię mieć satysfakcję z życia; to jest lepsze, niż zajmować się grzebaniem w swojej duszy

ISFp

Trzeźwo oceniam okoliczności i ewentualne nieprzyjemności, i staram się przystosować się do nich zawczasu

INTp

Portrety